عارضه دانش پژوهان جاودان
14 بازدید
موضوع: ادیان و مذاهب

عارضه دانش پژوی جاودان!

علم آموزی تا بدان جا رفیع است که روزی و روزگاری« آموزنده» به« نقش فرادهنده » تبدیل گردد.اصطلاحا بین آموزش و مسوولیت آموزشی تفاوت است.امروزه آموزش در خصوص همه جانداران تجربه ای کاربردی دارد. انسان که حیوان ناطق است یک تفاوت اساسی با سایر جانداران داشته و آن «مسوولیت آموزشی» است. مسوولیت آموزشی یعنی قیل و قال درس و مدرسه درصحنه اجتماع بروز وظهور خارجی داشته باشد.طلبه یا دانشجوی« دایم الکلاس» همانند مسلمان« دایم الوضویی» است که مقدمه را انجام داده وگاه هرگز درکی از ذی المقدمه ندارد. این عادت ممکن است به رابطه تهی با جامعه بیانجامد. درست است که پیامبر ص فرمود: زگهواره تا گور دانش بجوی ؛  برای پیامبر ص درموضوع انسان فراگیر «جوهره موثر بودن»اصالت و موضوعیت داشته است .جدای از عده ای ممحض در فقه و اصول که لازمه اجنهاد پویا وضرورتی اجتناب ناپذیر در حوزه های علمیه است امروزه «عارضه دانش پژوی جاودان» ما را از واقعیت های جامعه و اسیب های موجود دور نگه داشته است. این یعنی روزی از راه می رسد که مردم بدون ما و ما بدون مردم دغدغه های تبلیغ دین را به دوش می کشیم.

   امروزه در علم اقتصاد مهمتر از تولید توجه داشتن به« ظرفیت های تولید» است. مدیری که فقط به تولید اندیشیده نه قابلیت های تولید، یعنی ابن الوقت از« تخم مرغ های طلایی دیگران» بهره برده و در فکر ظرفیت سازی نشده، لاجرم روزی با بحران های کارگری وساختار فرسوده در کارگاه خویش مواجه می شود. استفاده از محضر فقیهان گذشته بدون درک نیازهای جدید  به معنای بر سر سفره رنگین پر از تخم مرغ های های فکری-طلایی شیخ انصاری ها، آخوند خراسانی ها، علامه مجلسی ها وسایر بزرگان فقاهت است. مناسفانه این آسیب در دانشگاه هم کمتر از حوزه نیست. حتی بسیاری از متون دانشگاهی که تدریس می شود را می بایست درجوی آب افکنده وتدبیر دوباره شود. براستی چه زمانی و چگونه باید درفکر چاره شده از حوزه های علمیه عارضه دانش پژوی جاودان را زدوده و از نعمت بی بدیل هجرت بهره جوییم!

نویسنده دکتر محمد امین وحدانی نیا