بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ**
«وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»
*(و مپندارید کسانی که در راه خدا کشته شدهاند، مردهاند؛ بلکه آنان زندهاند و نزد پروردگارشان روزی داده میشوند.)*
با تکیه بر این کلامِ وحیانی که نویدبخشِ حیاتِ جاویدانِ بندگانِ خاصِ پروردگار است، در حالی که دیدگانمان لبریز از اشکِ فراق و قلبهایمان آکنده از غمِ هجرانِ آن بزرگمرد است، سر بر آستانِ "الهی رضا بقضائک و تسلیما لامرک" میساییم.
چون روزِهای وداع سر رسید، گویی زمان از حرکت بازایستاد و قیامتی از عشق و دلدادگی برپا گشت. از کران تا کرانِ این سرزمینِ کهن، از دورترین آبادیها تا شهرهایِ بزرگ، مردمانِ ایرانزمین، دوشادوشِ یکدیگر و یکپارچه در سوگ، روی به سویِ میعادگاهِ بدرقه نهادند. آنان نه به حکمِ تکلیفی که به اشتیاقِ جان، آمده بودند تا شکوهِ پیوندی دیرینه را در لحظاتِ حسرتِ فراق به تماشا بگذارند و تازه سایر ملت ها از این اقیانوس خروشان الهام گرفتند
امروز هنگامِ اقامهی نماز بر پیکرِ مطهر، شکوهی در فضا موج میزد که زبان از وصفش قاصر بود. صفوفِ بههمپیوستهیِ مردم، چونان بحر مواج از جانهایِ داغدیده، تا دوردستها امتداد داشت. در آن لحظهیِ روحانی، سکوتِ معنادارِ حاکم بر جمعیت، تنها با طنینِ آرام و حزینِ ذکرها و نجواها در ضمن" اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا" شکسته شد؛ گویی آسمان و زمین در همدلی با این خیلِ سوگوار، همنوا گشته بودند.
آنچه در آن تشییعِ شکوهمند جلوهگر بود، تنها سوگنامهای برایِ هجران یک عزیز نبود؛ بلکه نمایشی از همبستگی و وفایِ به عهدِ مردم مبعوث شده ای بود که قدرِ گوهرِ خویش را بیشتر میشناسند و فریاد یا لثارات بر لب دارند؛ چرا که در تاریخ معاصر ترور یک مرجع جامع الشرایط و امام منتخب مجتهدین اصلا سابقه ندارد.
هر گامِ این خیلِ مشایعین، سرودی خواهد بود در ستایشِ بزرگی، و هر اشک، گواهی بر عمقِ پیوندی که میانِ آن سفرکرده و قلبِ تپندهیِ ایران و آرمان های او برقرار است.
این حضورِ بیبدیل، همچون نگینی درخشان بر تارکِ تاریخِ این مرز و بوم خواهد ماند؛ یادگاری از روزی که همگان، با چشمانی اشکبار اما دلی سرشار از حرمت، او را بر شانههایِ مهرِ خویش همراهی می کنند، ظاهرا در آغوش خاک ولی نعمتش می سپرند اما یادِ نیک و پیام جاویدانِ آغشته با خون او و عزیزانش، همواره در ضمیرِ این ملت باقی و خون های مقدس او و یارانش چراغ راه انقلاب باقی می ماند
*یادش گرامی و نامش بلندمرتبه باد.*
محمد امین وحدانی نیا